Mijn Tequila lijkt sterk op de hond van de assiel reclame, jeweetwel  ’ik houd van rennen…’. Ik krijg daar vaak opmerkingen over. Nu vind ik het grappig dat mensen de hond in die reclame allemaal zo lief en schattig vinden. Niemand die denkt ‘dat is zo’n hond die vroeger onder de pitbull-wet’ viel. Het lijkt er dus wel degelijk op dat mensen totaal niet weten wat een pit of een staffordshire nu is. Pas als de eigenaar er voor onze begrippen asociaal uitziet, dan is de hond ineens vals en onberekenbaar. Maar alleen, in een hok, in een assiel, nee dat is toch geen pitbull of Stafford, nee joh, die zijn veel groter en kijken vals. Zo zie je maar hoe krom de redenering van de mensheid werkt. Frustrerend, maar waar.

Ik weet het, het is volslagen tegen mijn principes, maar Lisette wilde al jaren een Chihuahua. Om eerlijk te zijn vind ik het stiekem toch wel een heel stoer kereltje!

Gisteren ben ik met Tequila wat gaan wandelen. Bij de manege in Maassluis was het erg rustig, dus ik besloot Tequila los te laten lopen. Zij nam haar kans waar en trok direct een enorme sprint om locale begroeiing heen om mij even later te besluipen. Ze sprong als een kat op mij af om er als een haas vandoor te gaan. Helaas zag ze het kroos op de sloot aan voor gras. Ze ging helemaal koppei-onder. Geschrokken als ze was kon ze met moeite op de kant klimmen. Wat een stank kwam van haar af zeg!

Thuis aangekomen  wachtte haar een warme douche, maar Tequila was ook daar niet blij mee…